Γνωριστήκαμε σχεδόν κινηματογραφικά, σε ένα ταξίδι που δεν προοριζόταν να γίνει κάτι περισσότερο από μια μικρή απόδραση. Ανάμεσα σε καφέδες, βόλτες και κουβέντες που άργησαν να τελειώσουν, καταλάβαμε ότι κάτι πολύ ήσυχο και πολύ αληθινό είχε μόλις αρχίσει.
Με τον καιρό, οι συναντήσεις έγιναν συνήθεια και η συνήθεια έγινε σπίτι. Μάθαμε να διαβάζουμε ο ένας τον άλλον στις λεπτομέρειες: στο πώς κοιτάζει, στο πώς περιμένει, στο πώς φροντίζει χωρίς θόρυβο.
Δεν υπήρξε μία και μόνη μεγάλη στιγμή που άλλαξε τα πάντα. Υπήρξαν πολλές μικρές. Κυριακές με ήλιο, ταξίδια με λίγες αποσκευές, δύσκολες μέρες που τις περάσαμε μαζί και ήσυχες βραδιές που μας έμαθαν τι σημαίνει να ανήκεις κάπου.
Έτσι, η ιδέα του μαζί δεν ήρθε σαν απόφαση της στιγμής, αλλά σαν κάτι που μεγάλωσε φυσικά. Σαν μια βεβαιότητα που έπαιρνε σχήμα μέρα με τη μέρα, ώσπου έγινε η πιο καθαρή απάντηση στο πώς θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας.
Αυτή τη μέρα θέλουμε να τη μοιραστούμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε πιο πολύ. Με εκείνους που κράτησαν θέση στην ιστορία μας και θα χαρούμε πραγματικά να είναι δίπλα μας στην αρχή του επόμενου κεφαλαίου.